یکی از ارکان مهم موضوع بهداشت که می تواند در بستر خود مسائل مختلفی را در جهت تأمین سلامت انسان به صورت برنامه ای مدوّن ، جریان ، گسترش و سامان دهد آموزش بهداشت است .

این نوع آموزش در مفهوم و معنای کلی خود ایجاد نگرش و رفتار مطلوب از طریق آگاهی می باشد یا به عبارت دیگر روشی از تعلیم است که می تواند به مردم در درک نیازهای بهداشتی کمک کند و در شکل دادن عادات رفتار درست ، دگرگونی یا سلب موهومات و خرافات و تغییر سنّتهای نامعقول و بی منطق زندگی فرد ، خانواده و جامعه نقش موثری داشته باشد و با ایجاد باور داشتهای علمی و مستدل ، سلامت انسان را در حیات دنیوی او پاسداری کند ؛ و این خود برخاسته از موهبتهای ویژه ای است که خداوند به بشر عطا کرده و استعداد درک و پذیرش مفاهیم مختلف و قدرت تشخیص و استفاده از یافته های علمی را به او داده است . انچه که در قرآن با بیان : « علم الانسان مالم یعلم » (5 علق) و یا « و علّم آدم الاسماء کلّها ؛ » ( 2 / بقره : 31 ) ذکر شده و در کتاب مبین نیز بخشی از رهنمودهایش را به صورت پرسش و پاسخ مطرح کرده است ؛ به نحوی که رقم 332 بار لفظ « قالوا » در برابر 332 بار لفظ «قل» در برابر 332 بار لفظ «قل» می تواند بیانگر روشنگری و آموزشی آن باشد .