هدف از این مقاله، ارایه یک طرح نوآورانه برای تقریب یک فضای تصمیم­گیری گسسته از طریق کاربرد مدل­های بهینه‌یابی در راستای دستیابی به معیاری قطعی برای مقایسه و تحلیل عملکرد روش­های معمول تصمیم­گیری چند شاخصه است. روش مورد اشاره که یک رویکرد تلفیقی کمی و کیفی محسوب می­شود؛ در یک بررسی موردی و برای رتبه­بندی نمایندگی­های بیمه ایران پیشنهاد و به اجرا گذاشته شده است